Verschillende vissen, dezelfde vijver: Traditionele journalistiek versus ‘Citizen Journalism’

Verschillende vissen, dezelfde vijver:
Traditionele journalistiek versus ‘Citizen Journalism’

Technologie maakt vandaag de dag van consumenten producenten, van burgers journalisten. Een goede ontwikkeling?

Technologie maakt vandaag de dag van consumenten producenten, van burgers journalisten. Een goede ontwikkeling?

Abstract
Met de komst van de door het internet gestimuleerde burgerjournalistiek voelt de traditionele journalistiek zich bedreigd. In mijn opinie zijn deze twee echter geen concurrenten, maar vullen zij elkaar juist aan. Dit paper zet de standpunten van diverse auteurs tegenover elkaar en toetst deze aan twee case studies. Daaruit blijkt dat de twee vormen elkaar wel aanvullen, maar niet van harte. De scheidslijnen tussen de vormen zijn ook dun en dubieus.

Keywords
journalistiek; burgerjournalistiek; internet; nieuws; nieuwsgaring; beeldvorming

Inleiding

De ontwikkeling van het Web 2.0 heeft van de wereld een ommekeer gemaakt. Meer en meer is het mogelijk voor de gemiddelde internetgebruiker om zelf de content voor dit netwerk te leveren. Iedere consument heeft een stem. Een stem die reikt tot aan de burcht van de traditionele journalistiek. Tot grote frustratie van de gevestigde orde journalisten, wordt het nieuws steeds vaker vergaard en verspreid door ‘the people formerly known as the audience’ (Rosen 2006). Deze ontwikkeling heeft tot een sterk spanningsveld binnen de journalistieke wereld geleid.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat verscheidene academische en journalistieke auteurs zich reeds hebben uitgesproken over dit verschijnsel. Binnen dit scala aan opinies is een opmerkelijke scheiding te herkennen. De academici enerzijds prijzen voornamelijk de positieve aspecten van de burgerjournalistiek (George 2006, McNair 2006, Papacharissi 2002), met natuurlijk de gebruikelijke uitzonderingen (lees: Andrew Keen).

De journalisten zelf zijn daarentegen ronduit laatdunkend en afkeurend over de ontwikkeling van burgerjournalistiek. Joel Stein verzucht dat hij niet “met” de consument wil praten, maar “tegen” hem[1]. Washington Post-journalist Tom Grubisich (2005) noemt burgerjournalistiek ‘an elaborate façade with little substance behind it’. En journalist James Farmer (2006) van The Age vindt alleen de term, ‘Citizen Journalism’, al een belediging voor het professionele front.

Persoonlijk ben ik echter van mening dat er vanuit een verkeerd perspectief naar deze zaak gekeken wordt. Wanneer er geschreven wordt over traditionele en burgerjournalistiek, wordt er meer dan eens gesproken van ‘vervanging’, ‘concurrentie’ en ‘substituut’. De twee vormen van journalistiek staan in de ogen van velen lijnrecht tegenover elkaar (Lovink 2007; Stein 2006; Keen 2007). Mijns inziens is dit een onjuist zienswijze. Burgerjournalistiek en traditionele journalistiek vullen elkaar in essentie juist aan op het gebied van nieuwsgaring en beeldvorming. Tegelijkertijd dienen zij als elkanders spiegel; met name van de burger naar de journalist wordt er voortdurend geëvalueerd, gereflecteerd, bekritiseerd en becommentarieerd.

In dit paper zal ik, aan de hand van de visies van diverse academische en journalistieke auteurs, onderzoeken of mijn stelling juist is. Hierbij zal ik twee zeer verschillende case studies, MediaChannel en CNN.com, toetsen aan de diverse visies en theorieën. Uiteindelijk zal blijken of het huidige tumult over de bedreiging van de traditionele journalistiek reëel is, of dat de burgerjournalistiek inderdaad een aanvulling vormt voor de traditionele.

1. Journalisten en “journalisten”

Voordat ik de verschillende meningen over burgerjournalistiek op een rijtje zal zetten, is het van belang om dit verschijnsel te definiëren. Verder zal ik in deze paragraaf duidelijk maken dat ik mij in dit paper alleen zal richten op twee aspecten van journalistiek an sich: nieuwsgaring en beeldvorming.

Volgens Stein (2006) houdt burgerjournalistiek, of participation journalism, in dat ‘the people formerly known as the audience’ naar de andere kant zijn overgelopen. Traditioneel bevonden deze mensen zich aan de ontvangende kant van het eenrichtingsverkeer van de journalistiek, waarbij een handvol journalisten om het hardst schreeuwde, terwijl de burger zwijgend luisterde. Juist deze mensen zijn tegen het verkeer ingegaan, en bevinden zich vandaag de dag in een situatie ‘not like that at all‘ (originele cursivering).

Bowman en Willis (2003: 9) hebben ‘Citizen Journalism’ concreter gedefinieerd als de actieve participatie van een burger of een groep burgers in het vergaren, verslag doen, analyseren en verspreiden van nieuws en informatie. Deze participatie wordt niet gemotiveerd door geld, maar door de behoefte om informatie te verschaffen op een manier die onafhankelijk, betrouwbaar, accuraat, up-to-date, uitgebreid en relevant is. En, niet te vergeten, democratisch. Verder zien zij in deze ontwikkeling van burgerjournalistiek als een direct resultaat van de vele en wijdverspreide conversaties die op het laagdrempelige internet plaatsvinden (Bowman en Willis 2003: 9).

Couldry (2003; geciteerd in Flew 2007: 145) legt een direct verband tussen journalistiek en ‘media power’, en kent ook de burgerjournalistiek een zekere macht toe. Hij is van mening dat juist de hybridisering van de consumptie- en productietakken het grote verschil maakt met de traditionele journalistiek. Binnen de traditionele vorm van journalistiek zijn deze twee takken strikt gescheiden, wat de essentie is van ‘media power’.

Bruns (2003: 9) ontwikkelde een continuüm op basis van de manier waarop de contributie van content, de mogelijkheid tot bewerking, de mogelijkheid tot reflectie en de verdeling van de productietaken, zijn vormgegeven. Zo ontstond de differentiatie tussen ‘individual diaries’, ‘collaborative blogs’, ‘open news’ en ‘traditional news’.

In dit paper pas ik de kernen van bovenstaande definities toe, maar ik richt mij niet op alle aspecten van de journalistiek. Zo zal ik het verschil tussen betaalde en onbetaalde journalisten buiten beschouwing laten, evenals de wijze van distributie. Ik richt mij op twee elementen die direct betrekking hebben op de inhoud: de nieuwsgaring (waar komt de informatie, het nieuws, vandaan? Welke bronnen worden er gehanteerd?) en de beeldvorming (welke standpunten rond het nieuws worden er gepresenteerd en/of ingenomen?).

2. Visies op de huidige ontwikkelingen van burgerjournalistiek

Nu ik heb gedefinieerd wat ik in dit onderzoek onder burgerjournalistiek versta, is het relevant om de verschillende standpunten ten opzichte van deze ontwikkeling op een rijtje te zetten. Ik zal, in deze volgorde, de positieve en negatieve visies beschrijven, waarna ik kort mijn eigen visie op heldere wijze uiteen zal zetten.

Positieve visies

De eerste auteur die positief tegenover de ontwikkeling van de burgerjournalistiek en gebruikersparticipatie staat, is Papacharissi. Zij is van mening dat het internet de perfecte plek is voor het ontstaan van discussie, en daarmee het versterken van de democratische beginselen (2002: 11). Daarnaast maakt zij duidelijk dat de nieuwe communicatiemogelijkheden van het internet geen substituut voor de huidige publieke sfeer bieden, maar juist een radicaal andere omgeving om tot nieuwe vormen van dialoog en democratie te komen (2002: 18).

Hartley (2008)  prijst de subjectieve inslag van de burgerjournalistiek, en noemt het een alternatieve vorm van nieuwsgaring en beeldvorming. Daarnaast functioneert het ook als commentator op het traditionele nieuws. Volgens hem is de grootste barrière voor verdere ontwikkeling de traditionele journalistiek, die met haar representatieve functie voor het publiek te werk gaat, en niet als deel van datzelfde publiek (Hartley 2008; in Flew 2007: 25).

George (2006: 3) is de mening toegedaan dat burgerjournalistiek in met name landen met een sterk censuurschap en politieke dominantie voor nieuwe beeldvorming kan zorgen. Burgerjournalistiek is namelijk in staat om de officiële wegen te omzeilen en rechtstreeks op het internet te publiceren, ondanks het gebrek aan bescherming van de wet.

McNair is tot slot een vreemde eend in deze positieve bijt. Aan de ene kant is hij namelijk sterk van mening  dat de ontwikkeling van de burgerjournalistiek een zeer grote diversiteit aan standpunten verschaft, en daarmee de beeldvorming verfijnder wordt. Daarbij wordt het nieuws ook actueler door de grote hoeveelheid op het internet publicerende consumenten (2006: 201-202).

Negatieve visies

Aan de andere kant echter heeft McNair zich in dramatische bewoordingen geuit door de vergelijking te trekken met de, in de natuurwetenschappen bekende, chaostheorie. McNair (2006: xii) ziet namelijk een culturele chaos ontstaan, waarbij mogelijkheden tot zowel progressieve ontwikkeling als teloorgang gecreëerd worden, en de chaos tegelijkertijd schept en vernietigt. Daarmee blijft burgerjournalistiek ‘a more crowded, noisy, chaotic, competitive and rancorous communications space’ (Flew 2007: 24).

Keen (2007) is, zoals te verwachten was, niet veel optimistischer. In zijn ogen deprofessionaliseert burgerjournalistiek de productie van nieuws door de zogenoemde “sekte” van de amateurs te promoten. De experts en culturele gatekeepers worden meer en meer vervangen door consumenten; ‘the monkeys are running the show’ (2007: 9).

Lovink (2007) richt zijn pijlen voornamelijk op de foutieve attitude van burgerjournalisten. Volgens Lovink zijn het ‘nihilisten’, die om ongefundeerde redenen menen dat de burgerjournalistiek de aloude (metaforische) burcht van de professionele journalistiek zal kunnen ondermijnen. De functie van reflectie op en evaluatie van het traditionele nieuws, is in Lovinks opinie eveneens een ongunstige ontwikkeling. Hij is van mening dat dit gezien kan worden als ‘een vorm van publiekelijk afhaken’. Tel daarbij de sensationalisering van het nieuws door de cultuur van de ‘citizen journalists’ op, en wat overblijft is een allesbehalve rooskleurig toekomstbeeld van de journalistiek.

Mijn visie

Hoewel Lovink (2007) gelijk heeft wanneer hij de ‘waarheid met een vraagteken’ in de burgerjournalistiek beklaagt, overziet hij mijns inziens een belangrijker punt dat hij eerder in zijn artikel maakte. Burgerjournalistiek is geen alternatief voor de traditionele journalistiek, het zijn slechts ‘kanalen die feedback geven’.

Naar mijn mening raakt Lovink daarmee de kern van de kwestie. Burgerjournalistiek kan simpelweg geen substituut vormen voor het traditionele nieuws. Binnen de burgerjournalistiek zijn de positieve verschillen tegelijkertijd de grote zwaktes. Hoewel zij actueler en meer up-to-date is, is burgerjournalistiek subjectiever en ongestructureerd. In toenemende mate ziet de consument het belang van discussie in, wat zich uit in de internetsfeer, maar tevens kan hij niet zonder de traditionele aanvoer van nieuws.

Als commentator op en reflectant van het traditionele nieuws fungeert de burgerjournalistiek echter uitstekend. Het is belangrijk dat er, naast de elitaire, boven het publiek staande journalistiek, een tweede platform is waarop het publiek zich kan laten horen, in plaats van in een constante slaapwandeling van de dominante ideologie te verkeren.

In de volgende paragraven zal ik deze visies toepassen op twee case studies. Hieruit zal blijken of mijn visie, namelijk dat de twee vormen van journalistiek elkaar aanvullen in plaats van vervangen, juist is.

3. Case study: MediaChannel

Het logo van MediaChannel - burgerjournalisten, of toch niet?

Het logo van MediaChannel - burgerjournalisten, of toch niet?

De eerste case study, die ik aan de hiervoor genoemde visies en theorieën zal toetsen, is de website MediaChannel (www.mediachannel.org). Deze website lijkt op het eerste gezicht een voorbeeld van het door Bruns (2003: 9) gedefinieerde ‘open news’, waarbij gebruikerscontributies geaccepteerd worden, consumenten producenten zijn, en de uitwisseling van nieuws volgens een principe van many-to-many (dus vertakt tweerichtingsverkeer) gaat.

Toch is het dit niet helemaal. Flew (2007: 146) heeft binnen het open nieuws een continuüm gecreëerd, waarbinnen MediaChannel gerekend kan worden tot het ‘editor-assisted open news’. Dit neigt meer naar het traditionele nieuws. Hoewel MediaChannel de traditionele media namelijk controleert middels burgerjournalistiek, blijft er een overkoepelende – en professionele! – redactie die selecteert en bewerkt. Many-to-many wordt zodoende (opnieuw) few-to-many. Hierdoor bevindt MediaChannel zich in de overgangsfase tussen traditioneel en open nieuws.

De website is een duidelijk voorbeeld van de evaluerende en reflecterende functie van de burgerjournalistiek, zoals Hartley (2008) deze omschreef. MediaChannel bestaat onder het motto ‘As The Media Watch The World, We Watch The Media’[2]. Met dit motto als vertrekpunt vormt MediaChannel een tegenwicht voor de macht van de traditionele journalistiek.

Wat betreft nieuwsgaring sluit MediaChannel volledig aan op de ‘Citizen Journalism’-principes. De website is verbonden met honderden nationale en internationale websites, waaronder media watchers, universitaire instanties, journalistieke organisaties en censuurmonitoren. Als gatekeeper selecteert de professionele redactie van MediaChannel relevante informatie uit deze omvangrijke database, naar eigen zeggen ‘the deepest, highest quality database of media-related news and information on-line’. Daarnaast publiceren professionele journalisten van MediaChannel zelf nieuws, ‘thoroughly fact-checked and held to the highest standards of journalistic accountability’.[3]

De beeldvorming binnen MediaChannel is uitgesproken apolitiek. De website heeft een internationaal perspectief en probeert meer provocatieve meningen een stem te geven die zij op de mainstream platformen niet krijgen. Daarbij blijft MediaChannel constant kritisch ten opzichte van al wat uit de mediawereld voortkomt; zij reflecteren en becommentariëren de media zelf, en datgene wat de media melden.

Zoals gezegd is MediaChannel minder ‘citizen’ dan verwacht. Hoewel de website impliceert een uitgebreide bron van burgerjournalistiek te zijn, draait het in feite – opnieuw – om een selecte groep (semi-)professionals die het nieuws beheersen. En hoewel MediaChannel een andere kant van het nieuws belicht dan de traditionele journalisten, blijft dit een strijd in eigen huis.

Zodoende kan over MediaChannel gesteld worden dat het zijn taak als commentator en reflectant goed heeft begrepen. Door de grootschaligheid van het netwerk van de website, wordt geen enkel nieuwtje onbelicht of onomgekeerd gelaten. De nieuwsgaring is naar verluidt professioneel en van hoge journalistieke kwaliteit, maar dit is lastig te traceren. In dat opzicht past MediaChannel goed binnen de burgerjournalistiek: de beeldvorming is subjectiever, resoluter, en meer speculatief. In dat opzicht vult de website uitstekend de traditionele journalistiek aan, in plaats van dat het een substituut biedt. Feit blijft echter dat MediaChannel door de aanwezige journalistieke elite altijd een voet in de traditionele journalistiek houdt, en niet volledig het ‘Citizen Journalism’ nastreeft.

4. Case study: CNN.com

Het logo van CNN.com - volledig afzijdig van de moderne tendenzen?

Het logo van CNN.com - volledig afzijdig van de moderne tendenzen?

Als tweede case study heb ik gekozen voor de website van de televisienieuwszender CNN, CNN.com. Het moge duidelijk zijn dat deze website een prototype is van wat Bruns (2003: 9) ‘traditional news’ noemt: weinig tot geen gebruikerscontributie, de consument blijft consument en de uitwisselingrichting is few-to-many. Niet verwonderlijk, het gaat hier om de digitale versie van ‘s werelds best bekeken nieuwsstation.[4] CNN.com is zelfs niet meegegaan in de recente trend om opties als ‘raten’ (beoordelen) en het achterlaten van ‘comments’ in te sluiten op websites van traditionele nieuwsmedia. Op CNN.com komt het nieuws van de journalist; de burger neemt dit tot zich, in het vertrouwde eenrichtingsverkeer van het broadcastingmodel.

De nieuwsgaring op CNN.com is van dezelfde aard als bij de altijd doordraaiende televisiezender. De hoofdredacties van CNN.com in Londen en Hong Kong staan in direct contact met bijna vierduizend professionele nieuwsjournalisten over de hele wereld.[5] Er mag vanuit worden gegaan dat dit uitsluitend betrouwbare bronnen zijn. Opmerkelijk genoeg vindt CNN het blijkbaar niet nodig om dit te vermelden; nergens op hun website of een van de geaffilieerde webpagina’s is duidelijk te vinden hoe het nieuws wordt vergaard. Hun reputatie is het antwoord, naar het schijnt.

Wat ook nergens vermeld staat, is het perspectief van CNN.com. Zoals bij MediaChannel wordt benadrukt dat er sprake is van apolitieke berichtgeving, zo wordt het bestaan van een politieke agenda bij CNN.com bevestigd noch ontkracht. Dit is de reden dat CNN reeds meerdere malen is beschuldigd van ‘het kiezen van een kant’, van het innemen van een standpunt, en daarmee het verliezen van de objectiviteit. Zeker met betrekking tot presidentsverkiezingen (eerst Bill Clinton, recentelijk Barack Obama) en nationale aangelegenheden (een pro-oorlogattitude) heeft menigeen CNN betrapt op bevooroordeelde en ‘gekleurde’ berichtgeving. CNN heeft dit echter altijd hardnekkig ontkend.

Hier is tegelijkertijd de door mijzelf aangeprezen wisselwerking tussen traditionele en burgerjournalistiek duidelijk. CNN.com is het voorbeeld dat er een evaluerend platform moet bestaan voor de traditionele journalistiek. Objectiviteit is een wankel begrip. Om die reden is het essentieel dat onafhankelijke burgerjournalisten kritisch staan tegenover de beeldvorming in de traditionele nieuwsmedia.

CNN.com is duidelijk een totaal andere vorm van journalistiek. Door de omvangrijke en continu doordraaiende opzet lijkt het qua actualiteit op de burgerjournalistiek, maar er zit nog altijd een selecte groep journalisten die het nieuws verslaan. Door het gebrek aan mogelijkheden om als consument de berichtgeving op CNN.com te reflecteren, is de aanwezigheid van burgerjournalistiek een noodzaak. Daarnaast heeft zelfs CNN.com de neiging om ietwat te “sensationaliseren”, zoals de burgerjournalistiek dat volgens Lovink (2007) doet. De website kent zelfs de mogelijkheid om headlines uit het nieuws op T-shirt te laten drukken.

Op die manier is de burgerjournalistiek geen concurrentie voor een traditioneel nieuwsorgaan als CNN.com. Een aanvulling, een verbetering, een verdieping – dat zijn stempels die het ‘Citizen Journalism’ mijns inziens verdient.

5. Reflectie

Voordat ik in mijn conclusie het onderzoek zal samenvatten, en zal tonen hoeveel van mijn stelling overeind gebleven is, is het verstandig om het voorgaande te reflecteren. Precies zoals de burgerjournalist dat met de traditionele journalist doet.

Uit het onderzoek is gebleken dat de grenzen tussen traditionele en burgerjournalistiek minder duidelijk zijn dan ik verwacht had. Zo is MediaChannel lang niet zo burgerjournalistiek als ik op voorhand had vernomen. Dit werpt weer een nieuw licht op de kwestie. Wanneer ik een minder grote case study had genomen – een onafhankelijke weblog, bijvoorbeeld – waren de resultaten zeer waarschijnlijk volledig anders geweest.

De theorieën waren goed toepasbaar op de case studies, maar kunnen enigszins bijgeschaafd worden in hun “apocalyptische” voorspellingen. Burgerjournalistiek is niet zodanig ontregeld en chaotisch dat het de traditionele journalistiek bedreigt. De visie van Papacharissi leek wat achterhaald, maar blijkt bij nader inzien nog behoorlijk steek te houden.

Wellicht was een andere case study dan MediaChannel voor dit onderzoek relevanter geweest, of was een derde onderzoeksobject beter. In ieder geval waren de visies ook nu goed toepasbaar, en heb ik mijn eigen stelling onder invloed van de theorieën en de case studies kunnen verfijnen en bijschaven.

Conclusie

Vullen traditionele en burgerjournalistiek elkaar nu aan, of zijn het concurrenten? Je kunt je in rare bochten wringen, maar de gevestigde orde van de journalistiek zal niet snel toegeven dat ze de burgerjournalistiek niet vrezen.

In dit paper heb ik geprobeerd aan te tonen dat de twee vormen elkaar inderdaad aanvullen op het gebied van nieuwsgaring en beeldvorming. De beide case studies hebben uitgewezen dat dit in hoge mate het geval is, maar dat er diverse haken en ogen aan zitten. Zo is de evaluerende functie van de burgerjournalistiek duidelijk en noodzakelijk, en zijn de traditionele nieuwsmedia en de burgerjournalistiek geen concurrente door hun verschillen in intentie en opzet.

Cartoon over 'Citizen Journalism': wie is nog veilig voor de media?

Cartoon over 'Citizen Journalism': wie is nog veilig voor de media?

Burgerjournalistiek is echter ook een ambivalent concept gebleken. Een ogenschijnlijke burgerjournalistieke website als MediaChannel is bij nadere inspectie een gatekeeper met de redactionele structuur en functie van het traditionele nieuws. En CNN.com lijkt in zijn actualiteit en sensatiezucht op een deel van de burgerjournalistiek.

De wisselwerking tussen traditionele en burgerjournalistiek is zodoende aanwezig, maar niet van harte. De nieuwsgaring van burgerjournalisten kan zich bij lange na niet meten aan de betrouwbare bronnen van de traditionele journalistiek. De diverse beeldvormingen zijn echter zeer gunstig voor het bevorderen van de discussie, en van het uitfilteren van onbewuste ideologieën en vooroordelen.

Zoals gezegd zou ik dit paper verder willen verdiepen met een derde case study om tot een sterkere analyse te komen. Daarbij lijkt het mij ook erg interessant om in het vervolg in te gaan op andere aspecten van de journalistiek. Misschien een volgende keer?

Dit essay is oorspronkelijk geschreven voor de propedeusemodule Oriëntatie Nieuwe media, onder auspiciën van drs. Kim de Groot, onderdeel van de opleiding Media en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Alle rechten voorbehouden. De originele rechten van de tekst liggen bij de auteur dezes weblogs.

Bibliografie

Literatuur

Bowman, Shayne, Chris Willis. ‘WeMedia. How audiences are shaping the future of news and information’. (2003). 7-5-2008 <http://www.hypergene.net/wemedia/download/we_media.pdf&gt;.

Bruns, Axel. Gatewatching. Collaborative online news production. New York: Peter Lang, 2005.

—- ‘From blogs to open news. Notes towards a taxonomy of p2p publications’. (2003). 21-5-2008 <http://eprints.qut.edu.au/archive/00000193/01/bruns_Blogs.pdf&gt;.

Deuze, Mark. ‘What is journalism? Professional identity and ideology of journalists reconsidered’. Journalism, jrg. 6, nr. 4 (2005): 442-464.

Farmer, James. ‘Citizen Journalism sucks’. The Age Blogs: Media. The Age. 5-10-2006. 21-5-2008 <http://blogs.theage.com.au/media/archives/2006/10/citizen_journal.html&gt;.

Flew, Terry. New media. An introduction. Melbourne: Oxford University Press, 2008.

—- ‘A citizen journalism primer’. (2007). 21-5-2008 <http://eprints.qut.edu.au/archive/00010232/01/10232.pdf&gt;.

George, Cherian. Contentious journalism and the internet. Towards democratic discourse in Malaysia and Singapore. Singapore UP, 2006.

Grubisich, Tom. ‘Grassroots journalism: Actual content vs. shining ideal’. USC Annenberg Online Journalism Review, 5 november 2005. 21-5-2008 <http://www.ojr.org/ojr/stories/051006/&gt;.

Hartley, John. ‘Journalism as a human right. The cultural approach to journalism’. In: Löffelholz, Martin, David Weaver, red. Global journalism research. Theories, methods, findings, future. Oxford: Blackwell, 2008: 39-51.

Keen, Andrew. The cult of the amateur. How today’s internet is killing our culture. New York: Doubleday, 2007.

Lovink, Geert. ‘Nihilisme en het nieuws. Blogging als mentale conditie’. Open, 2007. 7-5-2008 <http://www.skor.nl/id.php/ARTOPEN13LOVINK&gt;.

McNair, Brian. Cultural chaos. Journalism, news and power in a globalised world. New York: Routledge, 2006.

Papacharissi, Zizi. ‘The virtual sphere. The internet as a public sphere’. New Media & Society, jrg. 4, nr. 1 (2002): 9-27.

Rosen, Jay. ‘The people formerly known as the audience’. PressThink. New York University. 27-6-2008. 21-5-2008 <http://journalism.nyu.edu/pubzone/weblogs/pressthink/2006/06/27/ppl_frmr.html&gt;.

Internetbronnen

CNN.com. Cable News Network. Continue update. 20-5-2008 <http://www.cnn.com&gt;.

MediaChannel. Globalvision New Media. Dagelijkse update. 21-5-2008 <http://www.mediachannel.org&gt;.

The State of the News Media 2007. The Project for Excellence in Journalism. Geen updates. 20-5-2008 <http://www.stateofthenewsmedia.org/2007/index.asp&gt;.

Writer’s Blog. Writers Write, Inc. Dagelijkse update. 21-5-2008 <http://www.writerswrite.com/

  1. writersblog>.

Afbeeldingen

Ill. 1: Logo MediaChannel. Afkomstig van MediaChannel. Globalvision New Media. 21-5-2008 <http://www.mediachannel.org&gt;. Eigen bewerkingen.

Ill. 2: Logo CNN.com. Afkomstig van CNN.com. Cable News Network. 20-5-2008. <http://www.cnn.com&gt;. Eigen bewerkingen.


[1] Stein 2006; geciteerd in ‘Writer’s Blog: Joel Stein Doesn’t Want To Talk To His Readers’. Writer’s Blog. Writers Write, Inc. Dagelijkse update. 21-5-2008 <http://www.writerswrite.com/wblog.php?wblog=103071&gt;.

[2] ‘Media Channel – Home’. MediaChannel. Globalvision New Media. Dagelijkse update. 21-5-2008 <http://
http://www.mediachannel.org>.

[3] ‘Media Channel – FAQ’. MediaChannel. Globalvision New Media. Dagelijkse update. 21-5-2008 <http://
http://www.mediachannel.org/wordpress/about/faq>.

[4] ‘Economics – Cable News Cumulative Audience’. The State of the News Media 2007. The Project for Excellence in Journalism. Geen updates. 20-5-2008 <http://www.stateofthenewsmedia.org/2007/
narrative_cabletv_audience.asp?cat=3&media=6>.

[5] ‘CNN.com – About us’. CNN.com. Cable News Network. Continue update. 2-5-2008 <http://edition.cnn.com/about/&gt;.

Leave a comment

Filed under (Other) Art and Media, Articles, Internet, Nederlands, Science and Such

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s