“I’m pursued by ghosts”: (On)geloof en de ghost story

“I’m pursued by ghosts – but who will believe me?”
(On)geloof en de ghost story

Joan Fontaine and Laurence Olivier in Hitchcocks Rebecca (1940)

Joan Fontaine and Laurence Olivier in Hitchcocks "Rebecca" (1940)

Abstract
Haaks op de toenemende mate waarin het hedendaagse mediapubliek kritisch en actief participerend is geworden, staat de constante interesse in de bovennatuurlijke horrorfilm. Dit essay tracht de vinger te leggen op de manier waarop de hedendaagse horrorfilm, gespecificeerd tot het subgenre van de ghost story, erin slaagt een fictionele, van buitenmenselijke elementen doorspekte wereld te creëren, en tegelijkertijd het cynische ongeloof van de kijker tot een minimum te beperken. Hierbij wordt dieper ingegaan op de kwestie van realisme in cinema, de culturele context, emotie en engagement, religieuze dimensies, ‘horror in de huiskamer’, en het subliminaal in iedere toeschouwer aanwezige masochisme.

Sleutelwoorden
betrokkenheid; cultuur; emotie; empathie; film; fin-de-siècle; geloof; ghost story; horror; kijkersonderzoek; masochisme; publiek; realisme.

Download hier de originele PDF-versie van het onderzoek.

Leave a comment

Filed under Articles, Nederlands, Science and Such

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s