Intelligente cinefilie – of cinemanie? – bij Salon Indien

De header van de nederlandstalige cinefielenblog Salon Indien.

De header van de nederlandstalige cinefielenblog Salon Indien.

Het is geen nieuws dat er binnen de onmetelijkheid van het wereldwijde web een shitload aan onzin en amateuristisch geneuzel aan te treffen is. Zo kan ik mij vaak groen en geel ergeren aan alle nitwits die eender wat op het internet slingeren over mijn grote liefde, film. Zeker in Neerlandstalig gebied is de opkomst van echte cinefielen maar magertjes. Gelukkig is daar Salon Indien, een uitgebreide, gevarieerde en zowaar intelligente weblog van een clubje cinefielen. Om u, hooggeëerde lezer, kennis te laten maken met de suizende en bruisende cinemanie van de heren bloggers, zet ik bij dezen de vijf beste blogposts van Salon Indien op een rijtje.

5. The Barefoot Contessa (1954) – door Rik Niks

Still uit Mankiewicz's "The Barefoot Contessa" (1954).

Still uit Mankiewicz's "The Barefoot Contessa" (1954).

Auteur Rik Niks komt in deze topvijf vaker voor, en niet zonder reden. Met zijn frequente bijdragen heeft Rik zich de meest eloquente SI-contributor betoont. Zijn artikelen lezen als een trein, zijn in een zeer bloemrijke maar nooit snobistische taal geschreven, en analyseren de studieobjecten diepgaand. Rik trekt zich niks aan van de grenzen van kunstvormen en media en slaat bruggen tussen film en literatuur, film en kunst en film en cultuur. Zijn artikelen zijn relevant, kort gezegd. In deze analyse van Joseph L. Mankiewicz’s combineert hij een classicistisch oog met een specialistische focus op de marge, en geeft hij een gelaagde introductie op de minder bekende delen van de klassieke Hollywoodcinema. Simpelweg een fijne en boeiende post.

4. Fa yeung nin wa (2000) – of: hoe ik niets voelde bij In The Mood For Love en de enige daarin ben – door Bram Ruiter

Still uit Wong Kar Wai's "Fa Yeung Nin Wa" ("In The Mood For Love", 2000)

Still uit Wong Kar Wai's "Fa Yeung Nin Wa" ("In The Mood For Love", 2000)

Net als meerdere andere SI-contributoren – en overigens net als ondergetekende – is ook Bram Ruiter een slachtoffer van een zeer vruchteloze tijd bij Media en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn tijd bij deze opleiding heeft enigszins een anti-elitaire filmattitude bij Bram aangewakkerd, en dat levert heerlijk verfrissende en van iedere pretentie ontdane blogposts op. In het hier genoemde artikel waagt Bram het, mogelijk als enige zelfverklaarde “cinefiel” op onze planeet, om de films van filmhuisfavoriet Wong Kar Wai af te doen als ‘leeg’ en ‘style over substance‘. Je kunt het er mee eens zijn, je kunt je hier fel tegen verzetten, maar het feit blijft dat Bram geen blad voor de mond neemt en niet per se alles goed vindt wat je “volgens de canon” goed zou moeten vinden. En dat zónder cynisch te worden.

3. Het downloaden van films – een ethisch vraagstuk – door Christiaan Boesenach

downloadfilmsSI1

Er is bij Salon Indien een redelijk actieve community te vinden (een gezelschap dat overigens opvallend veel overeenkomsten vertoond met dat van What I Watch én met Media en Cultuur…), die bijna bij iedere post wel van zich laat horen. In sommige gevallen, zeker als de onderwerpen van de blogposts scherper zijn, levert dat lange en diepe discussies op. Zo was dat het geval bij Christiaan Boesenachs treffende artikel over het downloaden van films, waarbij veel lezers niet ongehoord blijven (waaronder ikzelf, overigens, aangezien ik de moderne Don Quichote van de downloadmolens placht te zijn). Er ontspon zich een interessante en uitgebreide discussie over de vele aspecten die aan dit vraagstuk kleven. Zeker een moeite van het bekijken – en het reageren! – waard.

Still uit Shinji Aoyama's "Yurîka" (2000).

Still uit Shinji Aoyama's "Yurîka" (2000).

Dit artikel staat trouwens ex aequo met Christiaans sterke artikel over de Aziatische film Yurîka van Shinji Aoyama, een voor mij onbekende regisseur die ‘vaak in een adem [wordt] genoemd met namen als Tarkovsky, Tarr en landgenoot Ozu’, aldus Christiaan. Een sterk voorbeeld van iemand die zijn gepassioneerde filmliefde voor een onbekend meesterwerkje deelt met wie ook maar naar hem wil luisteren. Christiaan heeft ontzettend van de betoverende film genoten, en door zijn artikel heb in ieder geval de sterke behoefte om deze drie-en-een-half-uur-durende film ergens vandaan te toveren!

2. Lolita & Lolita – hoe maakte Kubrick ooit een film van Nabokovs meesterwerk? – door Rik Niks

Nabokovs "Lolita" (1955) en Kubricks "Lolita" (1962).

Nabokovs "Lolita" (1955) en Kubricks "Lolita" (1962).

En ja hoor, daar is Rik weer. In zijn meest recente bijdrage heeft hij zich uitgeleefd in een tweedelige analyse van Vladimir Nabokovs oorspronkelijke en baanbrekende roman Lolita uit 1955, en de verfilming die grootmeester Stanley Kubricks zeven jaar later ervan maakte met onder meer James Mason, Sue Lyon en Peter Sellers. Inhoudelijk, stilistisch, thematisch en cultureel; op ieder terrein duikt Rik op met een vergelijking, analyse of kritiek. Twee heerlijke artikelen die je zin geven zowel het boek te (her)lezen als de film te (her)zien. Ronduit klasse!

Voor deel één: zie hier.
Voor deel twee: zie hier.

1. Il Deserto Rosso (1964) – door Rik Niks

Monica Vitti in Michelangelo Antonioni's "Il Deserto Rosso" (1964).

Monica Vitti in Michelangelo Antonioni's "Il Deserto Rosso" (1964).

Jawel, ook mijn nummer één komt van de hand van Rik Niks. Dit niet ten nadele van de andere schrijvers – Salon Indien bestaat immers uit Christiaan Boesenach, Ricardo Berentsen, Kaj van Zoelen, Fedor Ligthart, Looi van Kessel, Theodoor Steen en Rik Niks, met Bram Ruiter als hoofdredacteur. Wellicht ten overvloede, maar Riks grote klasse ligt hem in de welbespraaktheid en het rijke vocabulaire waarmee zijn artikelen nét die extra glans krijgen (overigens zijn ook de artikelen van Christiaan, Kaj en Bram zeer leesbaar om dezelfde redenen). Ik bestempel Riks analyse van Il Deserto Rosso echter als mijn favoriet, omdat hij hier precies de juiste dingen weet te zeggen over een film van een van mijn favoriete cinemaestro’s, Michelangelo Antonioni. Mijn kijkervaring van Il Deserto Rosso is werkelijk waar verrijkt door dit artikel, waarvoor nog dank. Het combineert een stilistische analyse met een thematisch onderzoek en trekt precies die conclusies die Media-en-Cultuur-filmanalyses vaak ontberen: relevante betekenisgevingen.

Het enige verfoeilijke aan Salon Indien: hun dwangneurotische Getwitter. Grrr.

Het enige verfoeilijke aan Salon Indien: hun dwangneurotische Getwitter. Grrr.

Wat is Salon Indien verder? Het is een blog die gelukkig heerlijk frequent wordt geüpdate. Een website waar het verse materiaal zich met prachtige regelmaat aandient. Een cinefielenblog die wellicht iets te veel fetisjen heeft dan goed is voor een mens. Een website met een sprankelende community op een gebruiksvriendelijk forum.

Een blog die naar mijn smaak enigszins te veel aandacht schenkt aan de sinistere televisieserie Dollhouse (waarvoor je me helaas nog niet hebt kunnen overhalen, Kaj van Zoelen) en aan Angel en Buffy the Vampire Slayer (idem voor jou, Theodoor Steen). Een weblog die horror meer favoriseert dan ik ooit zou doen, die gerund wordt door verhulde Star Trek- én Star Wars-sympathisanten. Bovenal is het echter een blog voor de ware cinefiel, een Nederlandse spreekbuis voor de mensen die écht iets zinnigs over film te melden hebben. U moest al weg zijn!

(P.S. En waar die naam vandaan komt? In 1895 lieten de gebroeders Lumière de eerste bewegende filmbeelden zien in een Parijs café, dat de naam Salon Indien du Grand Café droeg. Och, jongens, wat zijn we toch weer heerlijk filmhistorisch onderlegd!)

4 Comments

Filed under (Other) Art and Media, Critique, Internet, Nederlands

4 responses to “Intelligente cinefilie – of cinemanie? – bij Salon Indien

  1. Ik moet toch even iets corrigeren: ik heb nooit M&C gedaan. Ik zit momenteel in het derde jaar van een opleiding Video & Fotografie en leer mezelf daar allerhande kneepjes in het vak. Vandaar dat ik voornamelijk technisch ben aangelegd. Ik ben overigens ook één van de weinigen die zichzelf er toe zet meer te proberen leren over film.

    Verder hulde voor je woorden. Ik hoop dat we hiermee wat meer ogen krijgen. Maar wetend dat er in ieder geval al twee ogen zijn die ons volgt, doet mij deugd.

    Meld je anders aan op het forum en doe gezellig mee.

  2. Ach, Bram, mijn excuses. Fijn om te horen dat jij dus nog niet zo fundamenteel verpest bent door een waterval aan onzinnigheid als M&C :) Video & Fotografie lijkt mij in ieder geval een stuk zinvoller.
    Volgend jaar ben ik de hoofdredacteur van Xi (www.xi-online.nl), de studiekrant van Media en Cultuur. Wellicht is er ergens een gaatje voor Salon Indien…?
    En als ik ooit een manier vindt om een dag uit achtentwintig uur te laten bestaan, dan kom ik graag actief op het forum meedoen! ;)

  3. Ah, ik zal degene zijn die horror, Buffy en Star Wars/ Star Trek uitgebreid bespreekt. Dat is ook het mooie van ons blog, we hebben allemaal onze eigen interessegebieden. Ik ben meer van de fantastische genre’s (animatie, horror, sci-fi) en Rik is veel meer bezig met klassieke cinema. We vullen elkaar goed aan.

    één kritiekpuntje: ik ben afgezien van de nieuwe film helemaal niet zo ontzettend te spreken over de star-trek-films. Ik had ze tot voor kort nog nooit bekeken. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik best wel heel erg kan genieten van de originele Star-Wars-trilogie.

  4. Christiaan Boesenach

    He Jordi, ik loop dit stukje nu pas tegen het lijf. Leuk man, mooi stukje reclame. En met die twee linkjes richting mij ben ik zeer content.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s