De Jonge Stem 2009: The show must go on – en hoe!

"Spectacular, Spectacular!": de meest briljante scène uit 'Moulin Rouge!' door De Jonge Stem

Gewaagde kostuums, veel rood licht, seksueel getinte woordspelletjes, hitnummers van Madonna en The Police in een nieuw jasje, aanranding… Het gaat er opmerkelijk heftig aan toe in Moulin Rouge!, de nieuwe musical van de altijd bruisende jongeren van de Velsense vereniging De Jonge Stem. Op vrijdag 13 en zaterdag 14 november 2009 trokken zij volle zalen voor een wervelende mix van zang, dans, prachtige aankleding en heerlijke muziek. Baz Luhrmanns ijzersterke film uit 2001 is nooit ver weg, maar de jonge enthousiastelingen laten zien dat zij ook Parijs rond 1900 uitstekend onder de schaarsgeklede knie hebben.

There was a boy… Onmiddellijk verstomt het geroezemoes in de zaal als de jonge Yannou Tamis (als bohémien Toulouse-Lautrec) vanaf een ladder in een eenzame spot het magische Nat King Cole-nummer Nature Boy zingt. Hij wordt opgevolgd door Rick van Zijtveld als hoofdpersoon Christian, een armoedige schrijver die meegesleurd wordt in het wilde leven van de Parijse wijk Montmartre aan het begin van de vorige eeuw. Alles draait om de boheemse idealen “freedom, beauty, truth and love“, maar al snel komt de kijker erachter hoe die idealen precies vorm kregen… in de beruchte, befaamde en o zo verleidelijke Moulin Rouge.

Vanaf dat moment komt Christian, en daarmee het publiek, terecht in een muzikale en spectaculaire wervelwind waarvan het zonde is dat een pauze het komt onderbreken. In een strak vormgegeven en nergens gechangeerd decor stuiteren de Jonge Stemmers heen en weer met een aanstekelijk enthousiasme. Hoewel het drama zich steeds verder opstapelt – een oudere vrouw fluisterde: “Ach, ze gaat toch niet dood, hè? Wat ongezellig…” – wordt de musical nergens zwaar op de hand. Integendeel: met name de spelers met de grootste rollen hebben zo veel zichtbaar plezier in het spelen dat de toeschouwer maar al te graag met hen meereist door de wereld van de Rode Molen.

Die wereld bestaat, naast de eerdergenoemde dubbelzinnige elementen, ook uit fijne knallende muziek (uitgevoerd door een veertienkoppig orkest onder de bezielde leiding van Olaf Windey) met soms bijzonder ingewikkelde zangpartijen. De mix van “gewone” musicalmuziek met nieuwe versies van bekende pophits maakt het er al niet gemakkelijker op. Het grote ensemble heeft af en toe moeite zich staande te houden, en meerstemmigheid gaat soms verloren, maar de solisten weten het hele gezelschap vol overgave omhoog te trekken.

Wie zijn die solisten? In de eerste plaats is daar Lisanne Wensink, ijzersterk in de rol van Satine, de courtisane met wie schrijver Christian een liefdesrelatie ontwikkelt, ondanks haar beroep en haar kwakkelende gezondheid. Lisanne heeft een stem als een klok en wisselt zang, dans, drama en komedie moeiteloos af. Haar tegenspeler, de eerdergenoemde Rick van Zijtveld, is al even goed op dreef; hoewel hij soms iets uit de (vaak ingewikkelde) maat zingt, geeft hij vol overtuiging en met sterk acteerwerk vorm aan de gekwelde schrijver. Rick overtuigt vooral in zijn beweeglijkheid, die soms humoristisch is (de scène met de “naughty words” en Your Song tussen Satine en Christian is briljant geacteerd, geset en gezongen), en soms heel krachtig. Dat laatste uit zich vooral in de zinderende Tango de Roxane, waarbij Rick een spannend tangoduel danst met de verleidelijke cancandanseres Nini, gespeeld door een zeer memorabele Marlies Bax.

Daarnaast zijn er ook twee mooie optredens van de gebroeders Jeroen en Martijn de Brouwer als respectievelijk Harold Zidler, de ceremoniemeester van de Moulin Rouge, en de kwaadaardige Duke, de nieuwe investeerder van de nachtclub. Jeroens Zidler is duisterder en aggressiever dan het filmorigineel, maar daardoor vaak intrigerender, voornamelijk in Jeroens sterke uitvoering van The Show Must Go On. Martijns Duke is hilarisch in zijn kinderachtige en groteske gedrag, en vooral het contrast met de onderliggende donkere kanten van deze hertog komt op bepaalde momenten onverwacht hard aan. Een laatste vermelding verdient één specifieke scène die door alle aanwezige acteurs fantastisch gespeeld wordt: de Spectacular, Spectacular-scène, een hyperactieve minishow waar ondergetekende oprecht gelukkig van is geworden.

Moulin Rouge! had, ondanks al het enthousiasme, wel baat gehad bij een iets specifiekere regie van de jonge regisseurs, Danny van Zuylen en Daniël de Leeuw. Meerdere momenten tussen belangrijke scènes waren droog en statisch ingevuld, wat ook veroorzaakt werd door het ontbreken van grote changementen. Het ensemble stond vaak plompverloren en matigjes gechoreografeerd op het toneel (in het geval van shownummer Come What May stonden zij zelfs grandioos in de weg). Nu heeft een jeugdmusicalvereniging altijd te kampen met het feit dat zo veel mogelijk spelers op het podium geweest moeten zijn, maar in Moulin Rouge! was dit soms regelrecht zonde.

Desalniettemin hoeft De Jonge Stem zich absoluut niet te schamen voor hun prestaties in het roodbelichte Parijs. Moulin Rouge! is een stralende en strakke musical met een sterk kloppend hart en een stevige beat. Zwakkere stukjes werden afgewisseld met momenten van pure inspiratie: de entree in de nachtclub! Onbegeleide zang van Lisanne Wensink! Rick van Zijtveld die vanuit de zaal naar het toneel zingt! Een hilarische en bruisende finale! Een prachtig intieme laatste minuut… Het zijn wapenfeitjes waar de spelers zichzelf voor op de borst mogen kloppen. Voulez-vous coucher avec moi ce soir? Het antwoord is een volmondig: oui!

 

Voor hen die graag een tipje van de sluier opgelicht willen zien, probeert u dan vooral de uitgelekte filmopnamen op Hyves, via deze link!

1 Comment

Filed under (Other) Art and Media, Critique, Nederlands

One response to “De Jonge Stem 2009: The show must go on – en hoe!

  1. Frederique

    Je kunt Carla Zwart altijd nog opvolgen…

    Ik kwam toevallig even op je site en vond het wel grappig om even te kijken.. Je gebruikt wel lastige woorden hoor ;) haha

    Tot dinsdag!! Xxx

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s